Kisah nasib si pengantin berbraces

Salam jumaat.
Alhamdulillah...Syukur ke hadrat ilahi, atas segala nikmat yang diberikan.

Ralatnya..Hari ini terlupa nak niat mandi sunat jumaat. Nak potong kuku, tak jumpa pulak ketip kuku. Inilah bila beli ketip kecik. Lepas potong tercampak dan tak jumpa-jumpa. Beli yang cute sangat ala-ala cam korea. Tomeinya!

Sejak bi ni ibarat bunga dah dipetik dipetik orang..faham tak? kira macam dah nikah kahwin ni.. rajin juga bi nak update blog ni. Wallahualam, bersemnagat dan berkobar-kobar je. Ada sahaja bahan dan idea yang terlintas. Dulu, bi sebenarnya suka menulis. Ada sahaja cerita novel, cerpen ditaip. Jenis bi tak suka tulis atas kertas. Kalau bekarya mesti pakai keyboard. Tekan je terus keluar idea. Alhamdulillah..kurnian tuhan. Itu dulu! Sekarang nikmat tu dah kurang.. Tak galak macam dulu. Kalau nak start bekarya, habis perah otak..Itu pun sisa baki basi idea baru dapat..

Sedih sedih...

Opss, menyimpang jauh daripada tajuk entry kali ini. Untuk kali ini bi nak share satu kisah bi semasa sebelum kahwin. Kira preparation nak kahwin. Apa tak buat..semua buat. Itu lah ini lah.. Nak dijadi cerita, one day..2 hari sebelum nikah bi datang office.Tappp! Terjumpa seorang akak yang jujur dan lantang bersuara. Yang lucu nya, akak tu terkejut bi nak kahwin.

'Hah! Kau nak kahwin dik? betul ke??? Tak cayalah akak..!"
"Betul kak. Saya dah dewasa. Saya nak kahwin.."
'Habis tu kau nak biar besi kat gigi kau??"

Bi gelak. Alo tak romantik. Cerita pasal braces. Braces tu dah lama.. Dah jadi sebahagian anggota badan. Ia ibarat gigi palsu emas. Biarlah dia jadi peneman setia pada majlis nanti. Biarlah dia jadi saksi.

"Aa..Saya pakai braces. Comel kan nanti.."
'Tak ada comelnya. Tolongla Bi.. Buang braces tu. Tak ada cantiknya. Kau bayangkan kau senyum, Makeup-makeup lepastu senyum nampak bersinar gigi'
"Kira aksesories lah kak.. Saya nikah tema putih silver. Braces warna silver. Kan sehati sejiwa.."

Bi gurau. Akak tu pandang bi sambil geleng.
'Rubi oh rubi. Sedarla...Tak cantiknya. Kau jangan menyesal bila tengok gambar kahwin kau. Pergilah buang. Lagipun, bakal suami kau mesti nak kau buang benda tu. Ni akak cakap berdasarkan pengalaman.. Kahwin bukan dok sanding je. Ni cerita lepas kahwin. Malam kahwin..."

Dah sudah! Apa kaitan besi gigi dengan malam kahwin. Please kak..bi tak fikir sejauh tu. Akak jangan terlucah ngan bi. hu hu hu. Nanti kena petir kang cerita hal lucah.

Yela..yelah bi faham. Kesan daripada hentaman dan ceramah bi pun setuju nak remove sekejap. Sebenarnya bi memang ada terfikir untuk remove sementara cuma kata putus hati belum tercapai. Hasil pemerhatian bi, jika berkahwin memakai braces memang kurang cantik. Seakan hilang seri. Mungkin puncanya, wajah berubah dan cantik disebabkan makeup namun tup-tup bila senyum kuar gigi colorful. Dan paling tak best, ada warna kekuningan sedikit. Pulak, bila pakai braces mulut kita seakan penuh sedikit. Jadi tak berapa natural sudut organ mulut dalam gambar..

Tapi, hajat tu tertangguh bila bi terkenangkan bayaran yang dikenakan. Selain proses cabut dan pasang..potensi sekiranya braket tercabut lebih tinggi. Sebab gam asli pada besi braket tu dah hilang. Jadi, tidak mushtahil bila makan sate mesti tercabut. Sudah lah tercabut, pergi klinik akan dicaj lebih kerana  ia tercabut disebabkan oleh kekeringan dan tak berapa kuat gam di braket kesan tindakan meremove sebentar braces. Wahhh! Nak cantik sehari, merana setahun. Mahu ke? Tapi jika tidak cantik sehari..tengok gambar kahwin maka merana seumur hidup... :(

braces! saya sayang awak

NI  masa nikah. MANA BRACES SAYA? MANA?? Hi hi hi #Nak tau, bead ni semua bi jahit sendiri.#bi tak suka makeup bi#

Fikir punya fikir bi pun putuskan remove braces bi. Agak terbang duit. Tapi tak mengapa. Janji semua puas hati. Hubby lah paling puas hati. Ciss..

bersama-sama kekasih sejati.

Esok jam 11 pagi bi ke klinik.

"Dr saya nak remove braces kejap. Kejap je. Saya nak kahwin esok.."

Dr senyum..

Kisah di kedai char kiew tiaw (betul ke bi eja?)

Lately ni bi suka menjadi pemerhati. Perhati dan lama-lama. Bila dah perhati dan pandang bi jadi pemikir pula. Sampai hubby tegur.
'Pasai pa suka menung?' hubby orang peneng. Pekat jugak sleng. Dulu masa mula-mula bergayut Bi tak berapa faham apa dia cakap. Dah la pekat, pulak tu laju, pakej dengan kuat. Perfect! Bi tak faham, cuma gelak je bi reti.

Balik kerja semalam..Kami singgah makan gerai tepi jalan. Kedai Cha Kiew Tiaw jalanan. Serius sedap situ! Area-area Rumah. Taman Kajang Prima. Nama kedai tu apa ye..Tak ingat la. @_@

Masa hubby berhenti je sebelah gerai mata bi meliar cari something. Yes jumpa! Bi nampak seekor kucing. Bi bukan tak gemar kucing cuma bi takut sikit dengan kucing. Baru berkira-kira nak pujuk hubby cansel makan disitu hubby dah keluar kereta! huh.

Saat tu bi rasa 2 makhluk Allah iaitu  #kucing#hubby =sama #GERAM#

Hubby tau bi takut kucing. Dia ambil port betul-betul depan kaunter gerai. Jauh tempat kucing lepak. Kira selang 5 meja. Tapi bagi bi ia masih dekat! Sangat dekat. Kalau kucing tu berlari ke bi, 10 saat dah sampai.
Tapi takkan bi nak menjerit mengelupor sebab nampak kucing dari jauh. Tak pasal-pasal kena cubit power dari hubby. Bi buat selamba. Relax duduk. Bi tarik kerusi sebijik lagi untuk tutup peha kiri bi. Hubby pandang sahaja tindakan bi.

'Bi nak letak hanbeg bi dekat dengan bi' Hubby senyum. Rasanya dia tahu tindakan menarik kerusi bi sebagai protection bahagian sisi kaki dari sang kucing.

'Abang panggil kucing tu kang' Jahat! Kaki usik. Bi rasa geram dengan gurauan macam tu. Perlu ke bi ulang ke telinga suami bi, yang bi tak suka dan takut kucing tu. Bi buat tak dengar. Pura-pura tak kisah sedangkan mata meliar memerhati kelibat kucing. Jantung pun berdengup debar.

'Abang jangan marah kalau bi terjerit. Abang jaga bi tau. Jangan bagi kucing dekat bi tau.'
Hubby senyum dan terus makan sebaik sahaja order kami sampai.

Sambil makan mata bi tetap memerhati kucing. Aik! Baik pula kucing. Duduk sahaja di meja hujung. Pengalaman bi yang lepas, kucing di gerai ini memang agak n.a.t.e.s (terbalikkan sebutan). Nanti bi ceritakan pengalaman ngeri bi dan kucing di gerai ini..
Urmm....

Alhamdulillah, rupanya ada 1 hamba Allah yang agak istimewa sedang melayan kucing. Dia bagi kucing makan, dia usap-usap kucing. Bi perhati saje. Agak seronok andai bi boleh buat sedemikian.

'Ala kucing temok comei..meh kat bi. Bi nak raba, bi nak usap..' oh itu semua khayalan!

Yang menarik disitu, di pemberi yang berhati mulia itu seorang lelaki muda yang kelainan upaya. Fizikalnya sempurna kecuali sedikit tempang. Cuma mulutnya senget danmatanya terkebil-kebil. Bicaranya juga agak putus-putus. Boleh membayang? cuba ea...
Selepas habis makan, pemuda itu melambai-lambai ke arah abang pendek untuk membayar bil. Hanya sepinggan cha kiew tiaw dan segelas minuman mungkin semua sekali berharga kurang rm5. Pemuda itu mengeluarkan note kertas rm1. Berkeping-keping.
Mungkin jumlah bayaran ada hujungnya sen-sen menyebabkan abang pendek itu memulangkan sekeping rm1. Terus pemuda itu tergelak-gelak tanpa henti. Barangkali terlalu gembira. Masyallah! Terima kasih abang pendek. Begitula adat dunia.. Berbudilah pada golongan sedemikian. Bi tumpang terharu.

Pemuda itu pun bangun dan terus menolak basikalnya. Sebelum pergi, dia mengambil sebungkus besar plastik. Segenggam  kecil isi plastik tersebut diambil dan diletak diatas batu. Oh! barangkali makanan kucing kerana terus berselera menjamah. Baki makanan di dalam plastik diikat dan dimasukkan kembali raga basikal. Pada firasat bi, pasti pemuda itu gemar memberi kucingkucing yang dijumpai makan..Pemuda itu terus berlalu sambil menyanyi kecil.

Indahnya kamu, punya hati nurani wahai pemuda..
Sebelum azan maghrib, kami suami isteri pulang..